Moest Kajsa gesensibiliseerd?

De morbide obese Nijmeegse burgemeester Hubert Bruls (CDA) zal woensdag even hebben geslikt. De vleesgeworden regent waande zich tijdens de coronacrisis als voorzitter van het Veiligheidsberaad de onderkoning van Nederland en juist in die periode wenste zijn partijgenoot Ferd Grapperhaus hem in een appje 'de ziekte' toe, blijkt tijdens het verhoor van de oud-minister van Justitie door de parlementaire enquêtecommissie corona. Een en ander is saillant maar niet verrassend. Grapperhaus is een corporale bal en kijkt neer op iedereen die dat niet is. Zo noemde hij tijdens een 1,5-metercontrole in het Amsterdamse Vondelpark een groepje lunchende jongedames ‘chickies’ en organiseerde hij in weerwil van zijn eigen coronamaatregelen een bruiloft. Die van zichzelf. Welkom in Ferdland: regels zijn voor de anderen.

De donderdag geopenbaarde stoere woorden van Hugo de Jonge over de Eerste Kamer die in het hiernamaals gestraft zou worden, mogen ook geen verrassing heten. De omhooggevallen basisschoolleraar kan nu eenmaal niet anders dan zichzelf overschreeuwen. Ook niet als dat duizenden doden in verpleegtehuizen, 5 miljard euro zonder bonnetjes of de schijn van bevoordeling van de zelfverrijkende CDA-mondkapjesboer Sywert oplevert. Opmerkelijk: ‘normerende’ woorden van CDA-leider en fatsoenkampioen Henri Bontenbal over zijn partijprominenten zijn tot nu toe uitgebleven.

De appjes-voorlezerij deze week door de twee beste ondervragers van de enquêtecommissie - Annelotte Lammers (Groep Markuszower) en Songül Mutluer (PRO) - was spectaculair, ontluisterend en vermakelijk maar diende een hoger doel. Uit de verhoren de afgelopen maanden beklijft het beeld dat de coronacrisis politiek geleid werd door een triumviraat van Grapperhaus, De Jonge en toenmalig minister-president Mark Rutte. De rest van het kabinet werd geacht bij het kruisje te tekenen en wie dat niet deed kreeg de wind van voren of werd, adieu Mona, ontslagen. De appjes van afgelopen week vormen ondersteunend en illustratief bewijs van de manier waarop het landsbestuur functioneerde tijdens de grootste naoorlogse crisis in het Koninkrijk.