Er wordt nog altijd heul veul gezeken op de NS (en ProRail) door de onrendabelen die dagelijks plaats nemen in de cilindervormige comapatiënt die gele hel gele rups trein heet. En dat is jammer want sinds de NS op de drukste trajecten elke tien minuten een trein laat rijden, het zogenaamde "spoorboekloze rijden", is reizen met de trein te vergelijken met een orgastisch genot. Zoals verwacht werkt dit spoorboekloze rijden vlek-ke-loos. Er worden superlange treinen ingezet zodat ook echt alle passagiers meekunnen, alle tussenstations worden bewust aangedaan, het binnenrijden van bijvoorbeeld Amsterdam CS gaat nog sneller dan normaal omdat er meer sporen dan ooit continue vrij zijn en het rijdend personeel is zo dolenthousiast dat ze de reizigers via de intercom overladen met complimenten en zelfs oproepen toch vooral de auto te laten staan en voortaan met het top 5 wereldproduct dat NS heet te gaan reizen. Het is dan ook jammer dat NS-voorlichter John Krijgsman al dit moois terzijde schuift en van slechts enkele kleine "incidentele problemen" een enorm probleem maakt. Hij schijnt zelfs het woord "totale chaos" al in de mond te hebben genomen. Jammer. Wij zijn hoe dan ook TROTS op de NS. Uit pure passie gaan we nu ons gezicht geelblauw schilderen. Kedengedengtuuttuut!