Dit is de dag. Waarop u weer een stukje dieper wordt genaaid. Het Europese experiment. Een onvermijdelijk proces, zeggen ze, van onomkeerbare veranderingen, richting een oh zo welwillende Transnationale Overheid. Zo wordt het u verteld. Gelul natuurlijk, galleryplay, maar wat geeft t.
Vanavond kiest u de Europese regeringsleiders bepalen vanavond via koehandel wie de first ever
President van Europa wordt, de vaste voorzitter van de Europese Raad. Een grap dus. Zogenaamd iemand zonder officiële macht, maar ondertussen wel de voorbereider en voorzitter van de Europese Raden en de vertegenwoordiger van de EU op allerlei tops waar er goh, zou het? - voor u besloten wordt. Iemand met politieke macht dus. Right. Weer een EU-ambt waarvoor geen verantwoording aan de burger zal worden afgelegd, laat u niets wijsmaken. Rekenschap ontstaat niet door simpel te zeggen dat ze er is; zij ontstaat enkel omdat zij kan worden afgedwongen. U kunt die man/vrouw niet wegstemmen, zo simpel is het. Het Europees Parlement, toch al een fopparlement, heeft over de benoeming ook niets te zeggen. Maar verbeeld u niets: uw bezwaren worden gewoon weggelachen door de
Sophie in ´t Velds van deze wereld. U bent kennelijk geen true believer, daarom tegen Europa en dus bent u een provinciaal, boerenlul, dilettant, bekrompen Wildersstemmer, plattelander en noem het rijtje maar op. Kan zijn. En toch mag u nog steeds niet stemmen. Alleen
kijken.
