Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
6 resultaten - gesorteerd op:
Datum
 | 
Relevantie
#rob wijnberg

Rob Wijnberg belazert Amerikanen met crowdfop

Overgestapte Buzzfeeder doet heerlijk boekje open over de bullshit van Bob Rijndwerg en Ernst-Jan Faut en hun Amerikaanse crowdfund-scam.

En Ernst-Jan Faut ook

Ken je dat verhaal nog van die self-made mediamagnaat die met zijn magazine de VS ging veroveren? Die spande talloze Amerikaanse influencers voor zijn commerciële karretje, haalde miljoenen op, en ging vervolgens lekker niet naar Amerika. Het is de klucht van het jaar, maar Nederlandse MSM borstelen elkaars schouders altijd schoon van elkaars roos, dus iedereen doet of het doodnormaal & nooit gebeurd is dat Rob Wijnberg de kluit stevig heeft belazerd om miljoenen op te halen voor een paar mensen die vanuit Amsterdam Engelstalige ik-vormstukjes gaan tikken. En wij weten ook wel: media over media, gaap. Maar een ex-medewerker doet ff een boekje open over Rob z'n oplichterstruuk en we vinden dat zulks toch echt niet onopgemerkt & doodgezwegen mag worden. 

Want Wijnberg wil een 'medicijn tegen de waan van de dag' in een wereld waarin "onafhankelijke" media zichzelf reclamevrij en "zelfstandig" (lees: met een mix van abonneegeld en een heleboel subsidiepoet) staande kunnen houden, maar wat je krijgt is een permanente marketingcampagne van een paar policor ijdeltuiten die tegen de SJW-borderline aanschurken en met hulp van NPO en MSM een zeepkist in de ik-vorm getimmerd hebben waar Rutger Bregman zijn activisme voor het basisinkomen en afkeer tegen rijke mensen vanaf kan schreeuwen. 

Het Amerikaanse avontuur is de media heist of the year: Wijnberg en Pfauth zijn naar het land met de meeste hysterische media gegaan om daar met hun progressieve oplichterstruuk over waanvrije media miljoenen uit Amerikaanse zakken te kloppen voor een dependance in New York, om vervolgens doodleuk in 020 te blijven met hun faux chique koffietafelmagazine waar de witte wijn sippende elite alleen maar lid van worden omdat het zo deftig klinkt op ons kent ons-feestjes. Uiteindelijk is De Correspedant gewoon het Fyre Festival van de policor journalistiek en het is hilarisch om te zien wie er allemaal in tuinen. Kudo's daarvoor, Rob. Jezelf heilig verklaren is een lucratieve zet gebleken.

Maar het is allemaal opgehangen aan spin, bullshit en schimmige bestedingen en nu voelen mensen die diep in de buidel getast hebben en zich aan het Amerikaanse avontuur verbonden zich verraden door de Corrie Con: "I honestly felt like it was a betrayal, and we had raised funds on false pretense."

UPDATE: Er is zelfs een Amerikaans twitteraccount dat de hele Corrie Scam volgt & duidt.

Lees verder

Goed stuk van Rob Wijnberg op De Correspedant

brandcontentbullshit.jpg Rob Wijnberg, de nieuws-averse hoofdredacteur van een online nieuwsmedium en de meest uitgesproken commercie-hatende internetondernemer van het aartscommerciële internet, heeft een goed stuk geschreven. Jawel. Wijnberg doet een belangrijk boekje open over de stiekeme verstrengeling tussen onafhankelijke journalistiek en sluipende of verborgen commerciële belangen. AD Senseo-testen, NRC IJslandreisjes, dode bomen die advertorials aan hun lezers opdienen als objectieve reportages: je wordt vaker belazerd door de meeste media dan je denkt. Bij De Persgroep (AD, Volkskrant, Trouw, Parool en half regionaal krantenland plus andere merken) is branded bullshit inmiddels al de spil van het verdienmodel. Volkomen terecht dus dat Wijnberg de oorzaken & gevolgen van dit lezersbedrog opschrijft in zijn artikel "Te koop aangeboden: journalistieke betrouwbaarheid en onafhankelijkheid (t.e.a.b.)." Het stuk is volgens Wijnberg geen veer in zijn eigen obstinaat onafhankelijke reedt, maar "bedoeld als een herinnering aan ons allemaal dat onafhankelijke journalistiek nu eenmaal geld kost." Dat is waar. MAAR! Wat is de definitie van "onafhankelijk"? Laten we eens even naar zijn eigen reclamevrije doch niet onbezoldigde webtoko kijken... De Correspedant kon beginnen omdat Wijnberg openlijk leden mocht werven in de zendtijd van NPO VARA DWDD. Dat is een borderline gevalletje Commissariaat voor de Media (sommigen zouden zeggen: eroverheen) in een uit publieke middelen betaald programma. Vooral omdat er geadverteerd werd met namen die je daarna niet of nauwelijks op zijn medium terug zag (Ewald Engelen, Femke Halsema, Jelle BC), was het zelfs best wel misleidende reclame. Een andere partijprominent pijler van De Correspedant, Rutger Bregman, Beschermheilige van het Basisinkomen, propageert vanaf zijn positie een duidelijke sociaaldemocratische (of zelfs socialistische) agenda en doet - mede via zijn boekjes - sterk aan persoonlijk imagobeheer. De tikgeiten van Wijnberg worden sowieso allemaal sterk personal gebrand: veelal in de ik-vorm betrekken deze mensen zichzelf vaak in hun eigen verhalen, die ze schrijven onder koddige koosnaampjes als "Correspondent Vindingrijkheid & Vernieuwers", "Correspondent Actuele Beeldende Kunst" en "Correspondent Zelfverbetering". Ook aan de 'achterkant' van De Correspondent is rond de oprichting uitermate goed nagedacht over een branding strategy die het spil van een verdienmodel moest vormen. En dan over de inkomsten van De Correspedant. Het meest fatsoenlijk linkse medium van Nederland (eet dat, Joop.nl - red.) claimt ruim 60.000 betalende abonnees te hebben, maar trekt qua inkomsten vooral aandacht met vele, niet zelden torenhoge subsidies die ze binnen trekken. De hypercorrecte Stichting Democratie en Media (overigens zelf fout na de oorlog) doneerde een half miljoen aan Wijnberg, die ideologisch zo goed op één lijn zit met de (toch wel wat moralistische) Fatsoenlijke Doelstellingen van de stichting, dat ze tevens een minderheidsbelang in De Correspondent namen. Het platform cashte 150.000 euro groene subsidie uit een Europese pot "om op een innovatieve manier verhalen te vertellen over de duurzame ontwikkelingsdoelen tot 2030 die de Verenigde Naties onlangs hebben vastgesteld." Goh, sluit dat even mooi aan op de persoonlijke doelen van "Correspondent Klimaat & Energie" Jelmer 'Het klimaatprobleem vraagt om actie' Mommers. Ook het Stimuleringsfonds voor de Journalistiek (betaald door het ministerie van OCW) legde een ton op tafel voor Wijnberg. Staatssubsidie dus, voor een "onafhankelijk" platform. Zo omzeilt commerciehater Wijnberg de achterkamertjes van de saleswereld, maar hij verruilt ze moeiteloos voor de geldbomen van de morele goedertierenheid. Conclusie: natuurlijk moeten nieuwsconsumenten gealarmeerd worden dat de Onafhankelijkheidsmuur die tussen redactie & paarse broeken hoort te staan aan het verkruimelen is. Goed dat Wijnberg dat opschrijft. Maar je bent roomser dan de paus als je pretendeert dat "gratis geld" in de vorm van subsidie die onder voorwaarden van heldere doelen wordt verstrekt, géén sturende werking heeft op de output van je medium. Bij De Correspondent is het niet de vraag of advertorials in de redactionele inhoud sluipen, de redacteuren van Wijnberg doen het andersom: zij zoeken de (gesubsidieerde) middelen bij de (persoonlijke) doelstellingen van hun platform. Mag hoor. Maar ideologische branding is óók een verkoopmodel, eentje waaraan belastingbetalers niet zelden een bijdrage leveren, en dat alineaatje broodnodige duiding ontbreekt in het stuk van Wijnberg. Bij dezen met liefde aangevuld door een Stijlloze Correspondent Nuance & Hypocrisie.

Rob Wijnberg trekt strontkar van laffe Nedermedia

laffekattenvluchtenhetwaterop.gif Gisteren moesten we het doen met overwegend laffe voorpagina's van kranten die allemaal de mond vol hebben over democratie en vrijheid van meningsuiting, maar waarvan er niet eentje, niet eentje een van de cartoons durfde afdrukken die Charlie Hebdo tot doelwit van gewelddadige middeleeuwse achterlijkheid maakten. Ze hádden het kunnen doen: allemaal Mohammed in de blote reedt op de voorpagina. #SpreadtheRisk, zei Sam Harris. Samen sterk, één front, want die tiefusterroristen kunnen niet bij alle media het licht uit schieten. Maar neen. Vanachter een minuut stilte (zucht) op hun beveiligde (lol) redacties deden ze niets. Nou ja, ons bellen om te vragen "hoe wij ons voelen". En vandaag zijn de lijken in Parijs genoeg afgekoeld om de blame game te gaan spelen. Met de vinger gewezen naar de islam, moslimfundamentalisme, slapende geheime diensten en labbekakkerige politici. OHNEE WACHT. Rob Wijnberg, die tragische hipster van het meest zelfvoldane online blaadje van Nederland, schrijft dat het allemaal de schuld van Annabel Nanninga is. En hij staat niet alleen. In de Azaanbode doet Peter Buwalda het licht uit met de capitulatie "Gewoon een beetje oppassen met grappen over Zwarte Piet, kanker, Anne Frank en kennelijk ook de Profeet, dan komt alles goed." KENNELIJK. OOK. DE. PROFEET. Hij zegt het Allahverdomme echt. Niemand wil oproepen tot geweld en niemand wil haat aanwakkeren, of zoals Geert Wilders (ja hij ja) het zegt in een interview in AD: "Iemand die het in z'n hoofd haalt om een moskee in brand te steken, mag van mij jaren achter tralies." Maar mensen als Wijnberg, Buwallah en in hun kielzog alle zwijgende en wegkijkende journalisten, televisiemakers en politici die met alle macht proberen te voorkomen dat ze Het Geloof Dat Niet Genoemd Mag Worden ook echt niet noemen, en dat ze de Profeet Die Niet Afgebeeld Mag Worden ook echt niet afbeelden, tonen een zeldzaam kruiperige angst op een moment dat we álle rangen zouden moeten sluiten en te vuur (het woord!) en te zwaard (de pen!) op de barricaden zouden moeten voor onze. fucking. vrijheden. En dan niet onszelf onderling de schuld geven, maar Islam en Baard noemen en religieuze haat & geweld de vinger geven. We moeten nota bene het lokale sufferdje van Eindhoven er bij pakken om toch nog érgens te kunnen lezen: "Dit gaat niet om ons, dit gaat om u". Kijken we tenslotte maar weer eens naar Amerika, waar Bill Maher wél ballen heeft en zegt waar het op staat: "Who did this? It's muslim terrorists. This happens way too frequently. It's like Groundhog Day."
Maher: “But here’s the important point: Hundreds of millions of them support an attack like this. They applaud an attack like this. What they say is, ‘We don’t approve of violence, but you know what? When you make fun of the Prophet, all bets are off.”

Rob Wijnberg. Filosoof, curator, krantenman

steefje100.gif Rob Wijnberg is bij NRC Next mislukt als curator poortwachter newsmanager. Hij wist de toch al marginale oplagecijfers van het krantje voor D66 stemmende stoepkrijtstudenten niet te verheffen, en moest daarom het veld ruimen van Adriaantje Vandermeersch. Logisch als je krant alleen het nieuws haalt als je abonnees boos zijn dat er geen nieuws in je krant staat. Die woede over een nieuwsloze krant is niet de schuld van Rob Wijnberg, filosoof en bedanker van mensen met gele hesjes. Het is allemaal de schuld van de postmoderne beeldvorming. Daarom gaat Rob Wijnberg als curator en poortwachter van het nieuws en de beeldvorming zijn eigen krant maken, lezen we in Filosofie Magazine. LEKKER PUH! Hoe denkt Meneer de Poortwachter dat te gaan bekostigen? Met adverteerders? Oh nee wacht, dat is een rechtse hobby voor vuil kapitalistenvolk met consumptiedrang en winstbejag. Met de steun van het Filosofie Magazine dan? Nee, die zijn ook al veuls te newsy geworden: 'Neem nu een abo op Filosofie Magazine en ontvang gratis de Filosofie Scheurkalender', lezen we in een advertentie onderaan het interview. Bah, consumentistisch geneuzel. Of zou een digitale krant met een papieren mentaliteit gewoon uit zichzelf verkopen aan de wereld aan je voeten, die smachtend wacht op verheffing, duiding en af en toe misschien een actueel nieuwsbericht op de voorpagina? Even die grafiek met oplagecijfers er nog een keer bijpakken. Ahja. Human interest-titels met postmodern wereldbeeld Telegraaf & AD hebben gezamenlijk 2x de oplage van de andere zes genoemde titels bij elkaar opgeteld. Succes, Rob Wijnberg, en zet de poort van je mediacuratorium vooral niet op een te klein kiertje. Je hebt een heel breed publiek te verheffen om rendabel te worden.

Rob Wijnberg, een hele gewone jongen (2)

ConfettiGirlisthenextthing.jpeg Zo. Even de dag beginnen met een in elkaar gehaaste column met alle denkbare clichés, voorbeelden en usual suspects, over de verdeling van de welvaart in de wereld. Die is, zoals genoegzaam bekend, volkomen ruk. Dat wordt er namelijk al ingestampt vanaf de basisschool, waar je een Samsam in je handjes gedrukt krijgt zodra je vier woordjes achter elkaar kan lezen. In sommige kringen is het noblesse oblige om af en toe heel dramatisch druk te blijven maken om zo de schijn te wekken dat er wat tegen welvaartsongelijkheid te doen valt. NRC Next-baasje Rob Wijnberg, een hele gewone jongen, is zo'n sommige kring die begint over misselijkheid, teiltjes en financiële genocide als hij basiscijfers wereldse waarheden onder ogen krijgt. Alsof meneer die waarheden niet vanaf een door kindslaafhandjes in elkaar geschroefde iPad heeft zitten lezen. En dan het swipende vingertje heffen door lekker ouderwetsch elitair over 'haves' en 'have nots' te beginnen. Ga dan lekker zelf berghutjes bouwen voor de lokale bevolking van Takkietakistan als je het zo erg vindt. Met die 6.000 miljard aan weggesluisde tegoeden waar het hele Afrikaanse continent zichzelf mee zou kunnen bedruipen is vast iets leuks te doen in Aldaarië. Hoef je ons er niet mee te vermoeien. En voordat je een volgende keer begint over de dromen van Marx, vergeet dan diens maatje Engels niet. Met je 'Invisable Hand'. Voortaan eerst even langs de spellingsnegers (bij NRC Next hebben ze vanwege het gelijkekansenbeleid geen spellingsnazi's - red.) voor je iets in de krant afdrukt, Whineberg.

Rob Wijnberg, een hele gewone jongen

ConfettiGirlisthenextthing.jpg U denkt wellicht: zo'n Rob Wijnberg, (hooglerarenfamilie, gymnasium, hoog opgeleid, intellectueel, hoofdredacteur nrc.next) voelt zich natuurlijk mijlenver verheven boven het gewone volk. Popmuziekluisteraars. Het pleps. Anil Ramdas-white trash. Populi. U denkt: zo'n Rob Wijnberg maakt dagelijks een nrc dus die kijkt neer op vuilnismannen, conciërges, kappers, loodgieters of kofferinladers op een vliegveld. Maar dat is dus niet zo. Nee, Rob Wijnberg is een hele gewone (*) jongen. Een lekker gekke bon vivant, een bohemien tussen de hooggeleerde elite. Want Rob Wijnberg doet wel degelijk zijn best om ook te praten met bijvoorbeeld een worstverkoper. Of een bloemist. Of een Telegraaf-lezer. Ondanks het feit dat deze mensen nogal simpel zijn en niet echt een relevante hogere opleiding hebben, heeft Rob Wijnberg een hart voor dit soort van mensen. Zo zegt Rob Wijnberg dus gewoon "Hee bedankt hè!" tegen zo'n arbeidertje in geel hesje dat zijn koffers inlaadt. Gewoon in het Nederlands hè, dus niet in het Latijn. Want zo rolt Rob Wijnberg. Een arbeidertje bedanken, dat mag dus niet in de scene van Rob Wijnberg, voor je het weet vertelt zo iemand wat hij stemt. Maar dat kan Rob Wijnberg niets schelen. Onorthodoxe revolutionair dat het is. Held. "Hee bedankt hè!", en dan zo'n geel hesje een eurootje toewerpen, dat is Rob Wijnberg ten voeten uit. Rob Wijnberg, lekker gek anders, eigenlijk een heel gewoon mens. Parbleu, wij zijn friet en frikandellen halen voor de conciërge. En de receptioniste.
linktips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken | Online Casino | Online Casino | Paynplay Casinos