Tendentieus, ongefundeerd & nodeloos kwetsend
194 resultaten - gesorteerd op:
Datum
 | 
Relevantie
#groen links

MAIL: "Jesse, heb jij hulp nodig?"

Fijn mailtje is fijn. GS-lezer brandt kaarsje voor Jesse Klaver tot de grond toe af.

Heb jij hulp nodig?

Ik kan het maar niet begrijpen. Hoe onoprecht, gemaakt, gekunsteld wil je het hebben? Ik vind Jesse Klaver zó onecht. Jesse is fictie. Wannabe. Toneel. Bestudeerd. Alles aan deze man is bedacht. De ene keer de opgestroopte hemdsmouwen, dan weer de 2,5 seconde stilte terwijl hij spreekt. De mimiek, de handgebaren, de tweets, het haar en de verontwaardiging: een heel team buigt zich erover en bemoeit zich ermee. En dat voel je. 

Woensdag hield Klaver een gloedvol betoog tijdens het Kamerdebat over de maatregelen rondom corona. Het was geen bijdrage aan het debat; meer een verkiezingstoespraak. Zoals hij dat wel vaker doet. Prachtige woorden, dramatische stiltes. Exact 5.00 minuten; binnen een paar minuten beschikbaar op het Youtube-kanaal van Groen Links. We zijn allemaal een homo empathicus, vond hij. Nu gaat het nog maar over één ding: samen verantwoordelijkheid nemen. Omdat we allemaal kwetsbaar zijn. Er rest nog maar één vraag, aldus Klaver: Heb jij hulp nodig?

Een paar uur later stond Bruno Bruins de Kamer te woord. Misschien is hij niet de sterkste minister (was, moeten we inmiddels zeggen). Hij mist het élan en de souplesse van Rutte, de nonchalante inhoudelijkheid van Koolmees en de jeugdige ontspanning die Hoekstra uitstraalt. Maar hij is wel een mens. Hij neemt verantwoordelijkheid. Hij staat daar, en doet z'n stinkende best. Probeer het je eens voor te stellen: de niet te tillen last die zomaar opeens op je schouders rust. 

Jesse ging helemaal los op de mondkapjes. Hij vond dat de minister dat verhaal niet goed aanpakte, en ik denk dat hij wel een punt had. Maar de manier waarop. Jezus. Ik zag en voelde hoe Bruins klem kwam te zitten. Ik vond hem super kwetsbaar. Volgens mij had hij hulp nodig.

Maar Jesse zag het niet. Hij had bloed geroken en liet niet meer los. Met stemverheffing en grootse gebaren blafte hij Bruno Bruins af. Het werd weer zo'n Klaver-toneelstuk, voelbaar bedoeld om zijn achterban te pleasen en te beeindrucken. Te pijnlijk om naar te kijken. Toen de minister hem opeens zijn zin gaf en beloofde precies te gaan doen wat Jesse van hem verlangde, was Klaver even stil. Die zag hij niet aankomen. Ik ook niet trouwens.

Het verbaasde mij helemaal niks dat Bruins enkele minuten later (inmiddels stond er alweer een andere hyena achter de interruptie-microfoon) onderuit ging. Zijn collega's bekommerden zich liefdevol om hem, de Kamerleden stonden er bedremmeld bij, als schooljongens die hun kwajongensstreek plotseling uit de hand zagen lopen. 

En ik bleef achter met één prangende vraag:  Jesse, heb jij hulp nodig?

Thijs Heslenfeld
(Website)

Lees verder

Terrible Kid: 'Gay is geen religie'

Gay Pride heeft echt niets meer met een strijd voor vrijheid van geaardheid te maken. Het is de confettiparade van de cancel culture geworden, die zichzelf door de Amsterdamse kanalen forceert. Terrible Kid ziet het met lede ogen aan.

Hup regenboogjes

'Het COC is bedreigend voor mensen zoals ik'

Toen ik afzwaaide uit het leger als luitenant gaf de beroepsmajoor mij een folder (pdf) over homoseksualiteit in het leger. Na een jaar dienstplicht in een van de laatste lichtingen was dat een wat vreemde actie. 1994. Wilde hij nou vertellen dat hij altijd geweten heeft dat ik gay was en dat hij heus niet dom of dorps was? Verrichtte hij deze taak omdat het geëist was door het COC, dat dienstplichtige militairen deze folder kregen in hun periode, en kon hij zo alsnog voor zijn functioneringsgesprek bij de overste een vinkje afstrepen? "<X>", done! Of vond hij het moeilijk om hierover te praten en gaf hij het daarom maar aan het eind als een soort van, ja, waarom eigenlijk?

Tijdens de diensttijd was ik inderdaad de enige homo, wat toen ook al een scheldwoord was. Mijn lichting bestond uit een zeer gevarieerde groep uit Nederland van alle rangen en standen. Er zaten geen moslims bij. De groep accepteerde elkaar volledig, we gingen samen met de kapitein waar we onder vielen uit in de iT in Amsterdam, en ik ging net zo hard mee naar het Stratumseind om vrouwen te versieren. Inderdaad wist iedereen wel hoe het zat, de kapitein vertelde me meermaals luid en duidelijk bij de marcheersessies 'dat het geen modeshow was'. Het was wel waar dat Linda Evangelista me meer aansprak dan Full Metal Jacket

Ja, we moesten ook samen douchen en met een uzi om je nek in het bos in een gat kakken. Maar seksuele aantrekking heb ik daar nooit bij gevoeld of gewild. Daarvoor had ik een GroenLinkse bottom gevonden, die helemaal geil werd als ik in mijn camouflagepak hem domineerde. Later werd hij nog wethouder van de oudste stad van het land, vandaar mijn scepsis over onze democratie. Het is zeker geen meritocratie. 

Hoe mijn vork in de steel zat
Het was voor veel mensen om mij heen eerder duidelijk hoe mijn vork in de steel zat, dan voor mezelf. Er werd veel naar gevraagd, maar ik was met andere dingen bezig. Bij mijn coming out naar mijn moeder, was haar reactie “Nou ga je aids krijgen” en mijn vader baalde dat hij geen lekkere schoondochters tegemoet kon zien. Dat is ongeveer hoe dat ging in Nederland. Kijk, het enige wat je weet als je begrijpt dat je gay bent, is dat je afwijkt en een minderheid bent. Wat betekent minderheid? Minderheden zijn alle mensen die niet in het patroon zitten van zeg maar 90% van de andere mensen om je heen. 

Stel, je gaat als 30-jarige Nederlander in de USA wonen, je kan meedoen met alle feesten en kijken naar alle Superbowls, maar je gaat nooit de sensatie begrijpen die anderen daar beleven aan zulke manifestaties. Net zoiets als Amerikanen die in Nederland gaan wonen en geen snars begrijpen van Zwarte Piet of wat Johan Cruyff precies voor onze cultuur betekent. Er is dan één ding wat je zeker niet moet doen, volgens mijn opvoeding, en dat is dat je moet gaan (ver)oordelen over een cultuur of een massaal gedeelde beleving die je zelf niet kunt of wil begrijpen.

Lees verder

GL en PvdA overwegen één premierskandidaat

Was de PvdA nog een optie voor de verkiezingen? NU NIET MEER!

Stel je toch eens voor dat je van Lodewijk Asscher en Jesse Klaver alle goede dingen neemt, en dat in één persoon stopt. Het charisma van Asscher. De speeches van Asscher. De klasse in het debat van Asscher. De populariteit van Asscher. Het verbindende van Asscher. De winnaarsmentaliteit van Asscher. En dan ook nog iets van Jesse Klaver, en dan heb je een gezamenlijke leider voor de PvdA-GroenLinks-grüppe. Zo ongeveer wat er aan het gebeuren is: na de opgeleefde stemmen op links dat PvdA en GroenLinks het maar eens samen moeten doen en het onderonsje in de Tolhuistuin (met de SP, maar die zijn te vies voor deze ballenbak) ligt er nu het plan om 'al voor de verkiezingen als één blok te opereren': "Ze willen zich in de strijd om het premierschap mengen door op voorhand te beloven zich achter één premierskandidaat te scharen. Wie dat wordt, bepaalt de kiezer: Jesse Klaver of Lodewijk Asscher, afhankelijk van wie de meeste zetels haalt. Op die manier hoopt links het initiatief naar zich toe te trekken bij de vorming van het volgende kabinet."

Dus je hebt aan de ene kant het redelijke links-van-het-midden dat het redelijke links-van-het-midden hád kunnen zijn maar dan tóch weer wordt meezogen in de grauwe en allesverslindende milieuradicaallinkse gendergeoriënteerde dramdraaikolk, en aan de andere kant heb je de grauwe en allesverslindende milieuradicaallinkse gendergeoriënteerde dramdraaikolk. O PVDA DOE NOU TOCH GEWOON NIET. Als wij doodleuk op Asscher willen stemmen willen wij doodleuk op Asscher stemmen, en niet eventueel op een betweterige koolraapprofeet die met de klimaatkoran in zijn hand groene onheilsteksten over zijn avocadoshake-slurpende bakfietscliëntèle staat te strooien vanachter een spreekgestoelte in een van zijn meet-up-moskeeën. Nee, die Klaver, bah bah. Enfin, over de onzin van de koppeling van een verkiezing aan de keuze voor een premier alsook de onzin van een links verbond heeft Tom van der Meer hierrrr een heel fijn stuk geschreven, dus die kauwen we niet na, en Maurice heeft natuurlijk zitten peilen en qua zeteltjes gaat het ook geen vetpot zijn. Of zoals de Volkskrant het noemt: 42 zetels!

Sassen van Elsloo - Het groene gevaar

Nieuwe bankblogger van GeenStijl ziet het somber in

Voor mijn werk, lering en vermaak, hou ik zowel de politiek alsmede de centrale banken in de gaten. Voor mij is het al een lange tijd geleden duidelijk geworden dat dit niet twee aparte entiteiten zijn; de zogenaamde onafhankelijkheid van centrale banken is een lachertje. Maar waar ik vroeger met een soort mozaïekbenadering moest bewijzen dat die onafhankelijkheid ver te zoeken was, wordt dat nu gewoon open en bloot gedaan door de centrale banken zelf! U zou kunnen denken dat dit wat technocratisch geneuzel is wat nooit en te nimmer relevant voor u zal zijn, maar dan komt u bedrogen uit.

De Bank of International Settlements (BIS), ook wel de Banco di Tutti Banci genoemd, heeft de woorden van de kersverse ECB-voorzitter Lagarde wat kracht bij gezet. Zoals u hieronder kunt zien is de BIS niet alleen begaan met onze natuur, maar heeft het een narratief gevonden om voortaan ook monetair beleid in te gaan zetten om groene doelen te verwezenlijken.  

figuur 1

Lees verder

Papa van Klimaat-Lars heeft milieuadviesbureau

En dat duurzame adviesbureau wordt handelingsbekwaam geacht door opdrachtgevers provincie Gelderland & provinciaal waterschap Aa en Maas

Hoop stampij gisteren over Lars Westra, een 12-jarige Poldergreta die de Provinciale Staten van Gelderland mocht toespreken over "het klimaat". Hij kreeg een veeg uit de pan van PVV'er Marjolein Faber, die vond dat de jonge directeur van klimaatbureau Visie van Kinderen gewoon lekker moest gaan voetballen, in plaats van zich voor het klimaatdrammerskarretje van volwassen mensen te laten spannen. Natuurlijk een volstrekt legitieme opvatting van de politica, maar het ging zoals dat altijd gaat: de milieumening van een kind moet (van groen/links) onvoorwaardelijk serieus genomen worden, en als een volwassene dan een serieus antwoord geeft dat niet riekt naar instemmend geknik of bewieroking van het kind in kwestie, is het KUN JE WEL TEGEN EEN KIND-gekrakeel weer niet van de lucht.

Welnu. Het lijkt er op dat Faber een punt heeft. Ook al is Lars geconditioneerd om "mijn ouders remmen me eerder af" te zeggen tegen journalisten, het is niet lastig te vinden dat zijn papa (en mentor, volgens LinkedIn) een adviesbureau in duurzaamheid & dergelijke heeft, JANURA, dat onder andere werkt voor de provincie Gelderland en waterschap Aa en Maas. "De laatste jaren heb ik me vooral gericht op Energietransitie (duurzame energie), Biobased Economy (groene grondstoffen uit reststromen) en Circulaire economie", lezen we op LinkedIn. Op papa's twitterkanaal veel Thunberg, Timmerfrans en D'66. Er gaat ook een screenshot rond van Lars op bezoek bij speelkameraadje Rob Jetten, en die komt uit een video na de breek. Prima hoor, dat het menneke in papa's voetsporen op het pad naar duurzaamheid treedt. Maar laten we kritische politici niet de mantel uitvegen omdat een kind dat op grotemensen-niveau gehoord wil worden, een grotemensen-repliek krijgt. Dat de ijskappen smelten, wil niet zeggen dat we meteen allemáál in meltdown moeten gaan... 
Update: Huisvriend seven is ook aan het speuren geslagen. D'66 host bedrijfsvideo's van Lars op hun kanaal, verborgen weggezet...

Lees verder

Heel Nederland is een rouwstoet in Ede

De sfeer slaat om, en dat snappen we onderhand ook wel. Kopie/plak van een Amsterdamse agent, over de oorlogshel die "jaarwisseling" heet:

Jij ook de beste wensen, makker

Legaal oorlogje voeren op 31-12

Vannacht stond de nachtdienst tijdens Oud & Nieuw op het programma. Ik ben verbaasd en verbijsterd wat ik allemaal met mijn collega’s heb aangetroffen. Het is tegenwoordig niet meer een tolletje dat in een put wordt gegooid, zodat ‘ie een grappig gorgelend geluidje maakt en vervolgens met een klein plonsje knalt. Het is tegenwoordig leuk om hoogwaardige explosieven naar spullen en mensen te gooien. 

U moet zich voorstellen dat u in dienst komt en omstreeks half 10 uw eerste melding krijgt om te gaan naar een gebied in Amsterdam West. Uw opdracht is om te spotten of het gebied schoongeveegd moet worden door de mobiele eenheid. Is het gebied nog wel veilig voor hulpverleners en de bewoners? Nou, de toon was wel meteen gezet. Eenmaal in het gebied aangekomen, wordt meteen duidelijk dat dit een brongebied is voor terreur, vernieling en destructie. Links van me zie ik een scooter die in de brand staat. Delen van de scooter waren al helemaal gesmolten en je kon zien dat de scooter al even in de brand stond. Ik ruik het gesmolten plastic van de scooter en voel de warmte van de vlammen door het glas van de auto heen. Het is het eerste ‘materiële’ slachtoffer dat we zouden aantreffen die nacht. 

Nog geen twintig meter verderop zie ik rechts van ons een kledingcontainer in brand staan. U weet wel, een kledingcontainer vol tweedehands kleding dat een tweede leven zou gaan krijgen bij mensen die dat hard kunnen gebruiken. Het enige wat overbleef was rook, stank en een hoop schade. Zo nu en dan hoor je flinke knallen, alsof je in een oorlogsgebied bent beland. De knallen zijn zo hard, dat alarmen van auto’s, scooters en zelfs gebouwen afgaan. Groene en rode flitsen van vuurpijlen die door de woonwijk heen schieten, op zoek naar nieuwe slachtoffers. Een straat verder haalt iemand het in zijn hoofd om een vuurpijl naar onze auto te schieten. Gelukkig schiet hij langs onze auto, en komt even verder bij mensen voor de deur tot ontploffing. Gelukkig stonden daar geen mensen, want dat had verkeerd af kunnen lopen. Weer een straat verder zien we op de gevel van diverse woningen een enorme oranje gloed opdoemen.

Om de hoek zien we een auto die volledig in de fik staat. De vlammen schoten meters de lucht in en we zien dan ook dat de banden van de auto al helemaal versmolten waren met het asfalt. We worden aangesproken door een omwonende die het huilen nader stond dan het lachen. “Waarom doen jullie niets? Ik heb me nog nooit zo onveilig gevoeld.” Tja, wat kunnen wij doen? De hele stad lijkt wel in de brand te staan. We zien dat de auto geïsoleerd stond, zodat deze geen schade aan andere auto’s of gebouwen kon veroorzaken. Hier komt de brandweer dus niet voor, die is al veel te druk met andere branden. Het lijkt wel een slechte B-film. Laat de auto maar uitbranden, we kunnen nu inderdaad niets doen. We geven aan de meldkamer aan dat de wijk tot een soort van anarchie is verworden, waar het op 31-12 kennelijk legaal is om oorlogje te voeren met de buurt. Hoe is het zover gekomen? Is dit het nog wel waard?

Lees verder

Klimaat gered. Klaver opnieuw verkiesbaar!

Het gestileerde gezicht van radicaal links

De kartonnen trekpop van Wijnand Duyvendak blijft prominent in de etalage.

"Het is nu of nooit. Daarvoor is nieuw leiderschap nodig. Visie voor de toekomst. Leiderschap dat niet bang is om korte zinnetjes met nietszeggende holle woorden te produceren en om nee te zeggen tegen de inhoud.  Daarom stel ik me opnieuw aan u voor: ik ben een marketingvehikel." Jesse heeft er helemaal zin an, en is at your service om het klimaat te redden. Al tien jaar onopvallend Kamerlid tussen servet en tafellaken, logisch dat je onderhand een keer de stap naar de grotemensenwereld wil maken en de leiding wil nemen. Pardon. Wat zegt u? Hij wás al leider? Waarvan? GroenLinks? Echt? Sinds 2015? Al die tijd? Jeetje. Maar wat heeft ie bereikt dan, in die tijd? Noemt u eens wat? Ja, dat leenstelsel voor studenten. Allemaal jonge mensen in de schuld, pijnlijk inderdaad. Anders nog iets? Ja, dat praten in korte zinnetjes, op een toon alsof iedereen kinds is. Lelijke politiek, is dat. Heel vaak 'Obama' zeggen, dat valt ons ook op, en dan heel strijdbaar de mouwen opstropen op een podium dat heel bedacht groen/geel verlicht wordt, zodat al zijn foto's er altijd hetzelfde uit zien. Herkenbaarheid, altijd goed voor een 'sterk merk'. Maar verder, inhoudelijk? Nee, u weet het ook niet? Nou goed. Succes, Jesse!
Update: GroenLinks verliest wel haar karakteristieke tuinkabouter, Bram.

Zo. BIER. GeenStijl 1 jaar Onafhankelijk

PWWÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂÂPPPP

GeenStijl is 1 jaar zelfstandig, terug in redactioneel eigendom alsof het 2003 is, en Jezus Grrristus wat een onhebbelijke teringzooi is dat geworden voor het thuispubliek. Bakken met frisse nieuwe banners ontsieren de voorpagina en wij zeggen geen sorry, we zeggen zelfs: adverteerders, bedankt voor het vertrouwen. Nog erger: ineens gingen we gratis geld vragen voor content die al bijna 17 jaar gratis te lezen is, en voor eeuwig gratis te lezen blijft. En wat krijg je daar dan voor terug? Een stom kroontje bij een nickname die de meeste lezers nooit gebruiken, al die advertenties van de pagina af maar wel een Koepon van 15 piek waar je zelf geld bij moet leggen voordat ie wat waard is, een stom telefoonhoesje met roze printjes d’r op (‘Brievenbuspakketje, het mag ook echt niks kosten hè?’), en een wekelijkse nieuwsbrief met wat strooigoed aan extra content, teasertjes aan need to know intelligence van achter de schermen en - godnondeju - nóg een donatiebutton.

Ja, sorry daarvoor hoor, maar we blijven nou eenmaal graag bestaan. En dat lijkt verdomme best aardig te lukken, want gelukkig hebben ze bij de Azijnbode nog steeds een hekel aan ons (als ze ons veren in de poeperd zouden drukken, hadden we een groter probleem), zagen we in de gedeelde Google-agenda van Peter Vandermeersch (wachtwoord: ‘harvard’) dat ze aan het Rokin nog iedere week een proseccootje toasten op onze aftocht uit het Mediahuis, en zijn we nog steeds een irritatiefactor voor iedereen en z’n morele mainstreamerT die zonder onze aanstootgevende aanwezigheid een stuk comfortabeler onder z’n veilige mantel der liefde kon wegkruipen. Helaas: GeenStijl gunt de keizertjes nog steeds geen nieuwe kleren.

Gelukkig maakten we ook diverse nieuwe vrienden aan de Constructieve Kant van Medialand. Re-Shift, makkers, diepe buiging en eeuwige dank voor alles en Friso, jij ook bedankt voor het AdFactor-opkontje op het moment dat het er echt toe deed, en veel succes in all your future endeavours.

Met vijf man redactie aan de topicknoppen, twee paarse broeken aan de geldkraantjes, een halve FTE Oppermod die voor een hele werk heeft, en één zwaar overgeklokte Joris (met gelukkig een groeiend team van Helper Nerdy’s) aan de serverzijde hebben we in anderhalf jaar tijd, vijftien jaar TMG ongedaan gemaakt. Minimale bezetting, iedereen belast met dubbele taken en geen corporate met diepe zakken meer op om terug te vallen. Pritt - sowieso al anderhalf decennium >90 uur per week online - krijgt één keer in de week een paar uur verlof om haardhout te halen, de motormaaier over het groen van de compound te trekken en wat vegahapjes voor die meisje te Weberen. Van Rossem vervloekt iedere minuut dat ie geen topics kan tikken omdat de boekhouding, de aansturing, de salesplannen, de side projects en de ‘godverdomme al die kleine irritante kutdingen de hele tijd tussendoor iedere fucking dag opnieuw’ er godverdomme de hele tijd iedere fucking dag opnieuw tussendoor komen.

Maar we ramden er - één team, één taak - een GeenPeil Stemmentellen uit waarmee we 100 procent correct de uitslag voorspelden bij #EU2019 (dank, nogmaals, aan Josse, Sywert, Maurice, Dionne en alle awesome eindbazen in en rond het Freedom Lab, en ook aan Nieuwsuur en Pauw voor de eerlijke aandacht & open uitnodigingen), we waren mediapartner van de Zwarte Cross, waar we - Niks is Onmogelijk - een weekend lang video’s maakten, bier dronken, dagelijks op een ouwe Puch de loodzware bedevaart over de crossbaan maakten, bier dronken, twee avonden in de Schaterbar vulden met Hans Teeuwen, Tom Staal, een kruiwagen vol grappenmakers en een palet feest-DJ’s, en bier dronken met De Flikkers & drag queens in de backstage. Volgend jaar delen we - Rikie & weder dienende - opnieuw een Verlichte afbakbar met hen in het allemansland tussen Lichtenvoorde en Vragender.

Allemaal leuk & aardig natuurlijk, maar het belangrijkste moet bovenaan: we vulden de voorpagina iedere week met een honderdtal topics. Voor onszelf & de lol, want het is ons weblog, en voor een miljoenenbezoek, dat ons trouw bleef zonder bruine neuzen te halen bij de redactie. Integendeel & hemeltjelief:

Honderd topics, voor een ongezien de tiefus-kritisch publiek voor wie iedere sneer naar FvD als een dolk in de rug voelt, maar voor wie tegelijkertijd elke lofzang op Thierry als een valse noot op de voorpagina klinkt. Voor wie ieder topic dat niet over Het Islamprobleem gaat een verspild tijdslot is, en geen enkel topic dat wel over de islam gaat hard genoeg is. Voor wie Rutte, Ollongren en Klaver niet genoeg beschimpt kunnen worden, maar die zich ook vertwijfeld afvragen ‘wat we dan wél kunnen doen’. Voor wie Zentgraaff en Quid zijn opgeflikkerd naar De Joop, maar voor wie Ronaldo en Mosterd het soms goddomme ook wel heel links maken allemaal. Maar voor wie actief meedoen aan iets waar je achter kunt staan ook altijd een optie is, met een oprechte betrokkenheid bij de Nederlandse samenleving.

Die samenleving staat soms helaas behoorlijk op scherp. Het is lastig je sanity te bewaren, zeker als je die steeds minder kunt toetsen aan dolende politici en hysterische MSM. We joristen dan ook meer dan ooit, want overmoed en emoties kunnen nooit zwaarder wegen dan de huisregels, maar ondanks de slechte naam die de reaguurders met recht verdiend hebben op het internet, is de Roze Khmer óók een powerhouse van gezond verstand, vileine (en dichterlijke!) humor enplustevens de ruggengraat van keihardium die de roze middelvinger fier priemend omhoog houdt en ons helpt de vrijheid van meningsuiting te vieren. Hier kan het nog. Híer wel.

We zeggen tot slot niks over cijfers, behalve dat we - tegen alle 50/50 voorspellingen in - een beter jaar hebben gedraaid dan de laatste drie jaar bij TMG. Goedkoop pandje betrokken, veel overhead gesnoeid, alleen wat nieuwe laptops gekocht, peperdure Dumpertboys achtergelaten, beetje de broekriem aangetrokken en met wat wilskracht het buikvet in spierkracht omgezet, maar bovenal: duizenden en duizenden Premiums en donateurs er bij gewonnen in het Stijlloze Schooljaar 2018/2019. 

We danken iedereen en z’n dikke moeder voor alles & de opbouwende (of slopende) kritiek, de groetjes van Joris, poeslieve alsook kattenvalse prodent-smiles van de paarse broeken en een beleefde hat tip van de redactie. Hou het een avondje heel hieronder, want wij zijn zuipen. Oant moarn!

Premium Lid worden kan hierrr (toch leuk, zo’n gratis telefoonhoesje), doneren doet u daarrr, en wij hebben zin in het volgende vrije jaar. Bedankt voor het lachen!

p.s. die permaban-purge die we een jaar geleden al beloofd hebben, is eindelijk technisch mogelijk en komt er op korte termijn écht aan. Alle perma's opgeheven, dat zal ons een beste puinhoop geven...

Occupy Vliegtuigslurf! Greenpeace bezet Schiphol

Waarom op de Stadhouderskade gaan zitten, als je ook een heel vliegveld vol reizigers kunt zieken met je groene gekrijs?

Here we go again

Klimaatdrammers gaan op 14 en 15 december kamperen in de vertrekhal van de nationale luchthaven, volgens Greenpeace "het hart van de vervuiling". Hun eis: Schiphol moet met een klimaatplan komen. Het heet "Protestival" en "er is muziek, eten, drinken en je kunt overnachten." Lijkt ons, behalve zelfbevredigend voor deelnemers die denken dat zingen en lawaai maken in een vertrekhal het klimaat helpt te verbeteren, een tamelijk zinloze bezigheid. Chagrijnige vliegforensen nog chagrijniger maken, gaat echt niemand op de bankjes krijgen voor The Climate Cause. Hee maar wij zouden GreenStyle niet zijn, als we niet zelf met een constructief alternatief kwamen. Greenpeace. Luister. Hierrr is een CBS-grafiek die laat zien dat de CO2-uitstoot door de Nederlandse luchtvaart in de afgelopen jaren groeide, maar wel aan het afvlakken is. Ook vliegtuigen worden, net als auto's. zuiniger en minder vervuilend. Inzetten op technologische ontwikkeling is véél logischer dan Occupy Airport organiseren met verongelijkte klimaatdrammers. 

Oftewel. Alternatief voorstel. Als die Greenpeace-lui iets positiefs voor het klimaat willen betekenen, dan laten ze zich omscholen: de organisator van de Schiphol-actie, Eefje de Kroon, heeft zo veel links-activistische fopleidingen en dito bullshitbaantjes bezet, dat ze onvermijdelijk professioneel probleemverzinner werd. In plaats van háár probleem ongevraagd tot iederééns probleem te bombarderen, kan ze haar groene gevolg beter oproepen om ingenieur of techneut in de luchtvaarttechniek te worden. Stuk nuttiger dan onschuldig See Buy Fly-publiek hinderen, dat met hun gebruik van Schiphol juist constructief bijdraagt aan onze economische groei en welvaart. "In 2016 waren circa 118 duizend banen en € 7,1 miljard aan toegevoegde waarde te relateren aan de luchtvaart- sector op Schiphol en aan toeleveranciers van de luchtvaartsector." (PDF) En zelfs De Daily Vliegvakantie schrijft dat welvaartsgroei beter is voor het milieu dan krimp. Hup Schiphol, hup technologische vooruitgang, boe narcistische klimaatsocialisten!

Fictie Feuilleton - Dagboek van een uitkeringstrekker, deel 48: Owen

Onze roman in stukjes gaat verder! Vorige week las u deel 47, vandaag deel 48. Het complete verhaal leest u van onder naar boven in ons Fictie Feuilleton dossier.

Vrijdag 9 september 2016  

Als ik met mijn bagage de aankomsthal binnentreed, valt mijn oog meteen op een lange man die een nogal groot wit bord boven zijn hoofd houdt met daarop in blauwe letters de tekst “Mekkalux”. Hij draait het bord steeds van links naar rechts en weer terug, alsof hij een lekker wijf is dat bij een bokswedstrijd de rondes aankondigt. Een lekker wijf met overgewicht en opmerkelijk lange baard. Ik loop naar hem toe en stel me voor als Eren Yilmaz, waarop hij een lijst met namen afspeurt en een vinkje achter mijn naam zet.

“Welkom,” zegt hij. “Volgt U mij? Dan breng ik U naar de auto.”

Even later arriveren we bij een zwarte limousine. De man houdt de deur voor me open en ik stap in. Nadat hij mijn bagage in de achterbak heeft gelegd, reikt de man mij een flesje water en een doosje tissues aan (geen idee waarom) en vertelt dan dat hij nog één andere gast moet ophalen. Die zal er binnen een kwartier zijn. Hij komt vanuit Nederland ingevlogen.

Wanneer hij weer vertrokken is, stel ik vast dat de sleutel van de auto in het contact zit. Als ik zou willen, zou ik gewoon weg kunnen rijden. Paar uurtjes joyriden. Plankgassen, door rood rijden, doorlopend toeteren. Om vervolgens opgepakt te worden en de rest van mijn leven vast te zitten in een land met zijn eigen unieke regels. Nee, laat ik dat niet doen, besluit ik. In plaats daarvan bekijk ik het ritueel dat plaatsvindt. Doorlopend zie ik bedevaartgangers de aankomsthal verlaten en met auto’s weggevoerd worden. Soms worden acht tot tien man in een kleine auto gepropt die vervolgens met horten en stoten op gang komt.  

Na een minuut of twintig verschijnt mijn chauffeur met een joviaal ogende man. Zijn fleurig ogende Hawaii shirt wappert in de wind, zijn witte korte broek lijkt te groot uitgevallen voor zijn toch al dikke benen. In zijn blonde golvende haar zit een groene zonnebril met opvallend dik frame.  

Lees verder
bespaartips: Energie vergelijken | Autoverzekering vergelijken | Zorgverzekering vergelijken